Sinterklaasfeest is een Juridisch Mijnenveld

Door Erik de Groot
zwarte piet

Zwarte Piet – de discussie keert ritueel terug, maar dit keer bemoeien zelfs de Verenigde Naties zich ermee. Dat verbaast mij als advocaat niets. Het Sinterklaasfeest is immers een juridisch mijnenveld. 

De Zwarte Piet-critici versterken hun juridische positie aanzienlijk, als een commissie van de VN zich uitlaat over Moriaantje zo zwart als roet. De juridische basis van het verzet is Artikel 2.1 van het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, dat luidt als volgt: “De Staten die partij zijn bij dit Verdrag veroordelen rassendiscriminatie en nemen de verplichting op zich onverwijld en met alle daarvoor in aanmerking komende middelen een beleid te zullen voeren dat erop is gericht alle vormen van rassendiscriminatie uit te bannen en een goede verstandhouding tussen alle rassen te bevorderen en…”

Uiteraard dacht niemand bij het opstellen van het verdrag aan het Sinterklaasfeest, maar gezien de tekst is het niet onwaarschijnlijk dat Nederland op de vingers getikt wordt. Zo’n blamage moeten we vanzelfsprekend vermijden. En als we toch juridisch in de pas willen lopen, laten we het dan maar meteen goed doen. Er kleven aan het Sinterklaasfeest meer zaken die niet in de haak zijn. Ik noem er een paar.

Verdrag inzake de Rechten van het Kind

Het Verdrag inzake de Rechten van het Kind is volkomen helder: de staat moet elke maatregel nemen die nodig is om te voorkomen dat een kind wordt gediscrimineerd of wordt bestraft. Bovendien moet alles gedaan worden om mishandeling te voorkomen. Worden wij niet op de met belastinggeld gefinancierde televisie opgeroepen stoute kinderen met de roe te bestraffen?

Lijkt me een probleem. Sterker nog, als iemand daadwerkelijk besluit de roe te hanteren en dit ook nog eens in het openbaar doet, zou dit nog wel eens een strafbaar feit voor de enthousiaste zangers kunnen opleveren. Het is immers vaste jurisprudentie dat aanmoedigingen kunnen worden gekwalificeerd als een deelname in artikel 141 Wetboek van Strafrecht.

Heel kort: als twee mensen een derde persoon slaan en de twee worden daarbij opgejut en toegeschreeuwd door een vriendje, dan is ook dit vriendje strafbaar, ondanks het feit dat hij zelf niet geslagen heeft. Dus als iemand geïnspireerd door het Sinterklaasfeest besluit de roe te hanteren, hoe gaan we dan om met die liedjeszingers? Vervolging is wat te gortig, daarom stel ik ook voor om onmiddellijk de teksten van opruiende liedjes te verbieden of de juridische angel eruit te halen. Wat dacht u van “Wie zoet is krijgt een appel, wie stout is begeleiding van jeugdzorg”.

Overigens, die stoomboot, kan ook niet. Je kan de krant niet openslaan of we worden geconfronteerd met emissieproblematiek. Dan is het funest voor onze reputatie dat wij voor het oog van de wereld lak lijken te hebben aan Emissierichtlijn Lucht. Mijn voorstel: de heer S. Klaas gaat in het vervolg met het vliegtuig.

Stoomboot onverenigbaar met de Gezondheids- en Welzijnswet

De stoomboot levert meer problemen op, want hoe bestaat het dat we toejuichen dat Amerigo en zijn vriendjes wekenlang zittenstoomboot2 opgesloten in een ruim – Onverenigbaar met de Gezondheids- en Welzijnswet voor dieren? Het mooie is dat de wetgever kan ingrijpen. Artikel 60 van de wet bepaalt namelijk dat de wetgever regels kan vaststellen voor het vervoer van dieren die betrekking kunnen hebben op de beladingsdichtheid, en nu komt ie (sub e): de duur en de afstand van het vervoer.

Kortom: in het licht van alle juridische en opvoedkundige bezwaren adviseer ik gemeentes en overheden eens goed na te denken over een totale herziening van het Sinterklaasfeest. En ja, dan creëren we wellicht een verloren “Sinterklaas”-generatie, maar we krijgen er hopelijk een pedagogisch, moreel en vooral juridisch verantwoord volksfeest voor terug.

En dan zingen alle kindjes straks trots “zie ginds komt het vliegtuig ik zie het al gaan!”. En die Piet? Daar praten we niet meer over. We maken hem niet zwart, maar antraciet. Of lopen we daar weer een nieuw risico? Voer voor advocaten!

Avatar

Over de auteur

Erik de Groot is advocaat bij Velisena Advocatuur (IJmuiden) en gespecialiseerd in het arbeidsrecht en het onderwijsrecht én alles dat komt kijken bij de behartiging van de belangen van de ondernemer in het MKB.